اسبق بود ، و به همه مناصب و مفاخر اليق ، چنان كه در اواخر عمر به حسن خاتمت نيز موفق آمد ، و متولىباشى روضهء رضويه ، عليه آلاف الثناء و التحيّه ، گرديد . در سال گذشته به ارض فيض بنيان مسافرت نمود ، در جمادى الثانى اين سال عازم سفر آن جهانى و روضهء جاودانى گرديد . بيت برفت از صدف خاك گوهرى بيرون * كه خلق را صدف ديده گشت پرگوهر به باغ خلد خراميد و از شمايل خويش * به باغ خلد بيفزود باغ خلد دگر همچنين ميرزا فضل اللّه نصير الملك علىآبادى كه سالها در حضرت خاقانى در سلك مستوفيان محترم و در خدمت قاآنى نيز مهين فدويت مكرم بود ، در اواخر عهد به وزارت حضرت وليعهد گردون مهدش سرافراز فرمود . در به دو اين دولت بيزوال به سبب مسامحه و اهمال مشار اليه ، صدارت عظمى به امير اتابك مرحوم مرجوع ، و مشار اليه به وزارت مملكت فارس اختصاص يافت . بعد از عزل ميرزا آقا خان صدر اعظم ، وزارت وظايف و موقوفات بر وى مسلّم گشت ، ولى به واسطهء ضعف و شيخوخت به همان اسم فقط قناعت داشت ، تا در اوايل اين سال كه رو به عالم آخرت نهاد . بيت ز رفتن وى اگر رفتگان خوشند چه سود * كه ماندگان ورا ماند داغها به جگر همچنين ابو القاسمخان ولد اميرزاده مؤيد الدوله كه به حكومت كوهكيلويه و بهبهان مشغولى داشت در شهر شعبان ، عين شباب و كامرانى ، تحويل به منزل تراب ، و عزم عالم جاودانى نمود . قاآنى : چه شمع بود كه روشن نگشته گشت خموش ؟ * چه شعله بود كه ناجسته گشت خاكستر ؟ هلا ، كه بود و كجا آمد و چه گفت و چه شد ؟ * كه هرچه بينم از آن هرچهار نيست خبر ؟